Zdzisław Dudzik urodził się  w 1921 r. w Krakowie i tam zamieszkały. Pracował  jako rekwizytor W teatrze ,,Bagatela”. Uzdolniony artystycznie, szopkarz, rzeźbiarz, autor tekstów do szopek, Lajkonik.


Od młodych lat żywo interesował się folklorem krakowskim: W dzieciństwie kolędnik; w 1947 r. kiedy ogłoszono trzeci z kolei a pierwszy powojenny konkurs na szopkę krakowską,


wziął w nim udział i od razu zdobył I nagrodę. Od tego czasu Z. Dudzik jest stałym uczestnikiem tych konkursów. W latach 1951-1966 zdobywa osiem razy pierwsze nagrody. Po kilkuletniej przerwie ponownie wystawia szopki od 1974 r., za które otrzymuje II i III nagrody oraz kilka wyróżnień specjalnych. W 1959 r. zostaje wyróżniony Złotą Odznaką miasta Krakowa i ponownie, w 1978 r. nagrodą specjalną Muzeum Historycznego miasta Krakowa za wieloletnią działalność szopkarską.


Wśród szopkarzy krakowskich był rzeczywiście jednym z najbardziej znanych i cenionych twórców, któremu powierzono też rolę Lajkonika W czasie uroczystości w oktawę Bożego  Ciała (przez Wiele lat traktowaną jako imprezę folklorystyczną na „Dni Krakowa”).
Z. Dudzik wykonywał szopki duże 2-3 m wysokości, trzy- i pięciowieżowe, monumentalne, wyniosłe w stylu gotyckim o niezwykle misternej architekturze odtwarzającej zabytki Krakowa. Szopki bogato zdobione, z dużą sceną u podstawy wypełnioną figurkami przez siebie Wyrzeźbionymi. Do tego teatrzyku szopkowego układał teksty, co roku nieco zmieniane, aktualizowane. Jego zdolności rzeźbiarskie uzewnętrzniły się też w rzeźbieniu małych figurek wystawianych i sprzedawanych na corocznych kiermaszach emausowskich w Poniedziałek Wielkanocny.
Szopki Z. Dudzika znajdują się W zbiorach Muzeum Historycznego m. Krakowa oraz w Muzeach Etnograficznych w Krakowie i w Warszawie. Zakupione zostały do różnych kolekcji krajowych i zagranicznych.


Twórca należy do STL. Twórczość Z. Dudzika była wielokrotnie omawiana w katalogach, czasopismach i opracowaniach monograficznych.
Zdzisław Dudzik zmarł w 1992 r.


/Marian Pokropek/