Jan Mastalski muzyk i tancerz urodził się w 1902 r. w Szczawnicy. W 1984 r., w wieku 82 lat został wraz ze swoim rówieśnikiem Józefem Ciesielką, też tancerzem i muzykiem, uhonorowany nagrodą im. O. Kolberga, będącą przypomnieniem ich zasług na polu krzewienia kultury regionalnej Górali Szczawnickich. Działalność artystyczna Jana Mastalskiego sięga okresu międzywojennego i wiąże się z działalnością Ochotniczej Straży Pożarnej w Szczawnicy. Po I wojnie światowej naczelnikiem OSP zostaje Jan Malinowski, syn pierwszego organizatora Straży Pożarnej w Szczawnicy w 1888 r. Celem pozyskania funduszy na zakup mundurów strażackich i sprzętu pożarniczego stworzyli teatr amatorski i zaczęli regularnie wystawiać różne sztuki, które cieszyły się dużym powodzeniem w Szczawnicy. Jan Malinowski, naczelnik Straży i jednocześnie kierownik Zespołu teatralnego był znawcą folkloru Górali Szczawnickich. Na podstawie przez siebie zebranych materiałów opracował scenariusz wesela góralskiego, z którym po raz pierwszy Zespół teatralno-folklorystyczny przy OSP wystąpił w 1922 r. Dwudziestoletni wówczas Jan Mastalski w ,,Weselu” grał rolę pierwszego drużby. Przed II wojną światową zespół folklorystyczny OSP w Szczawnicy z ,,Weselem” występował wielokrotnie w różnych miastach Polski i na różnych imprezach m.in. podczas ,,Święta Gór” i „Święta Pieśni”. Po II wojnie światowej wznowiła swą działalność Ochotnicza Straż Pożarna i jej zespół folklorystyczny. Pozostało kilkoro dawnych jej członków, w tym Jan Mastalski.  Zabrakło założyciela zespołu - Jana Malinowskiego.
Z nowym już zespołem, który od 1972 r. przyjął nazwę - Zespół Regionalny im. Jana Malinowskiego w Szczawnicy, J. Mastalski występował na imprezach lokalnych, jak również na ogólnopolskich festiwalach i przeglądach zespołów folklorystycznych w Zakopanem, Żywcu, Rzeszowie, Krakowie, Płocku, w Warszawie i in. Kilkakrotnie wyjeżdżał  za granicę. J. Mastalski był członkiem STL i Związku Podhalan. Posiadał wiele odznaczeń za zasługi dla Straży Pożarnej (był przez kilka lat komendantem Rejonowej OSP w Szczawnicy) i za pracę społeczną i artystyczną w Zespole.
Józef Cisielka urodził się 1902 r. w Szczawnicy i tamże do śmierci zamieszkały. Szczycił się, że pochodził z rodu góralskiego, w którym śpiew, muzyka i taniec były tak samo ważne, a może i bardziej, jak gazdowanie - praca na roli i na halach przy wypasaniu owiec.


Swoje zamiłowanie i umiejętności artystyczne przekazał młodszym pokoleniom: dochował się 7 dzieci, 34 wnuków i 27 prawnuków. Wszyscy śpiewają i tańczą, a kilkoro należy do zespołów folklorystycznych. Zamiłowanie do muzyki i tańca u J. Ciesielki sięgają lat młodzieńczych. Wspomina, że uczęszczał na potańcówki do górala Loscyka, który wówczas służył jako lokaj u dziedzica Szalaya, ostatniego właściciela Szczawnicy. Loscyk lubił organizować zabawy i zawsze na nich kazał grać hajducka. Był to taniec węgierski, w którym i J. Ciesielka „strasznie się rozmiłował”. Później był on niezrównanym mistrzem w tym tańcu. Ale potrafił tańczyć wiele innych tańców: polki, tońce, stajerki oraz różnorodne tańce góralskie: pasterskie i ,,zbójeckie”.


Pod koniec I wojny światowej jako 16-letni chłopak wstąpił do Ochotniczej Straży Pożarnej. Tu zetknął się z teatrem amatorskim, który po I wojnie światowej przekształcił się w regionalny zespół folklorystyczny. Wystąpił on z programem „Wesele Górali Pienińskich”. Wśród wykonawców był także J. Ciesielka.


Po raz drugi J. Ciesielka związał się z Zespołem po 1950 r., kiedy zespół ten, po II wojnie światowej, reaktywowany ponownie przy Ochotniczej Straży Pożarnej w Szczawnicy rozpoczął nową, ożywioną działalność folklorystyczną. W Zespole tym J. Ciesielka wraz z Janem Mastalskim tworzyli najlepszą parę tancerzy: obaj też zostali uhonorowali nagrodą im. O. Kolberga w 1984 r. (patrz: biogramy - Jan Mastalski i Zespół regionalny im. Jana Malinowskiego ze Szczawnicy).


/Marian Pokropek/